Sommige mensen hoeven maar één opmerking te maken en je merkt dat er iets in je gebeurt. Je ergert je, schiet in de verdediging of bent uren later in gedachten nog met het gesprek bezig. Terwijl iemand anders bijna hetzelfde kan zeggen en het gewoon van je afglijdt.
Ik moest daarbij denken aan klittenband. Klittenband werkt alleen als er aan beide kanten iets zit. Aan de ene kant zitten haakjes, aan de andere kant lusjes waar die haakjes zich aan vast kunnen zetten. Haal je de lusjes weg, dan kunnen er nog zoveel haakjes zijn, maar ze blijven niet meer hangen.
Volgens mij werkt dat tussen mensen precies zo. Iemand kan iets van je vinden, boos op je zijn, je niet begrijpen of proberen iets bij jou neer te leggen. Daar heb je niet altijd invloed op. Maar als het bij jou blijft hangen, is er blijkbaar ook iets in jou waar het zich aan vast kan zetten. Misschien wil je graag aardig gevonden worden. Misschien wil je het voor iedereen goed doen. Misschien vind je het moeilijk als iemand teleurgesteld in je is. Of voel je de behoefte om jezelf uit te leggen zodra iemand aan je twijfelt.
We zijn dan al snel druk met de ander. Waarom doet hij zo? Waarom begrijpt zij mij niet? Waarom moet diegene altijd iets van mij? Heel begrijpelijk, maar je bent dan wel bezig met de kant van het klittenband waar je weinig over te zeggen hebt.
Interessanter wordt het als je naar je eigen kant kijkt. Wat zit er in mij waardoor dit zo blijft hangen?
Soms weet je het antwoord eigenlijk al. Je weet best dat je niet iedereen tevreden hoeft te houden, maar toch voelt het vervelend als iemand teleurgesteld in je is. Je weet dat je jezelf niet steeds hoeft te bewijzen, maar voor je het weet zit je toch weer uit te leggen waarom je iets hebt gedaan. Dan weet je hoofd het één, terwijl er ergens anders nog iets ouds meespeelt.
Precies daar werk ik onder andere met PSYCH-K®. Niet om ervoor te zorgen dat de ander geen haakjes meer heeft, maar om te kijken wat er bij jou nog aan vastgrijpt en welke overtuiging daaronder zit. Als die overtuiging verandert, merk je vaak dat iets wat je vroeger enorm kon raken ineens nauwelijks meer iets met je doet. De ander is niet veranderd. Jij wel.
Dat betekent trouwens niet dat je voortaan alles over je heen laat komen. Juist niet. Je kunt nog steeds zeggen dat iets niet klopt, een grens trekken of afscheid nemen. Alleen hoeft dat niet meer vanuit irritatie, bewijsdrang of de behoefte om jezelf te verdedigen. Je kunt gewoon doen wat voor jou klopt.
Misschien is dat wel het fijne aan het beeld van klittenband. We hoeven niet ons hele leven te proberen de haakjes van andere mensen af te knippen en jezelf te beschermen. We kunnen ook eens kijken naar onze eigen kant.
Want daar hebben we wél iets over te zeggen.
Benno Rijpkema
Klankbord voor leiders | Facilitator van transformatie
Plan een telefoongesprek of stuur me een e-mail als je van gedachten wilt wisselen over wat deze blog bij jou of in jouw organisatie zichtbaar maakt. Bekijk mijn boeken als je meer wilt lezen over leiderschap, transformatie en de beweging onder organisatievraagstukken.