“Benno, we groeien niet meer. De opdrachten stagneren en het team lijkt wel verlamd. Ik heb nieuwe strategieën geprobeerd, meer marketing, scherpere targets. Maar er komt geen beweging in. Wat is de blokkade?”
Ik kijk hem aan en voel de zwaarte in de kamer. “Je vraagt naar de markt,” zeg ik rustig, “maar ik vraag me af: waar is je vuur gebleven?”
De illusie van controle versus de kracht van vuur
Hij fronst zijn wenkbrauwen. “Mijn vuur? We hebben een degelijk businessplan, Benno. We doen wat we altijd deden, maar dan beter. We volgen de ‘juiste’ weg.”
“Dat is precies het probleem,” antwoord ik. “Je volgt de weg die je veiligheid biedt, maar die weg is energetisch failliet. Je bent zo druk bezig met het ‘juist’ doen, dat je bent gestopt met eerlijk zijn.”
“Hoe bedoel je, niet eerlijk?” zijn stem krijgt een scherp randje.
“Je voert gesprekken over budgetten terwijl je eigenlijk wilt schreeuwen dat de bezieling uit dit pand is verdwenen. Je houdt je in uit beleefdheid, uit angst om de aansluiting met de ratio te verliezen. Maar je team voelt die inhouding. Ze spiegelen jouw voorzichtigheid met passiviteit.”
Gronding als fundament voor groei
Het blijft lang stil. Hij kijkt naar zijn handen. “Ik dacht dat een leider rust en beheersing moest uitstralen.”
“Beheersing is vaak een masker voor angst,” zeg ik ietwat prikkelend. “Echte confrontatie is niet vechten tegen je team of de markt. Het is gaan staan voor de bedoeling van dit bedrijf. Durf je tegen je mensen te zeggen dat dit systeem op is? Dat de oude vormen te klein zijn geworden voor de visie die je ooit had?”
“Dat is nogal een bom om te droppen,” mompelt hij.
Doelgerichtheid als pijl naar de toekomst
“Het is geen bom, het is zuurstof. Vuur heeft zuurstof nodig, geen protocollen. Je bent nu de brandjesblusser die de vlammen dooft uit angst voor de rook. Maar stagnatie is niets anders dan gestold verzet tegen de noodzakelijke transformatie.”
“Dus ik moet de confrontatie opzoeken?”
“Niet om te breken, maar om te openen. Confrontatie vanuit de ‘voor-energie’ betekent dat je stopt met het managen van de stagnatie en weer gaat leiden vanuit je verlangen. Je plaatst de ‘lege stoel’ van de toekomst weer aan tafel. Dan gaat het niet meer over de krimp van vandaag, maar over de overvloed van morgen.”
“Controle is de rem op de toekomst die al lang door je heen wil stromen.”
Reflectie voor deze week
Kijk eens naar de gesprekken die je voert. Spreek je de waarheid zoals die is, of ben je vooral bezig met de schijnveiligheid van de ‘juiste’ woorden? Wat gebeurt er als je stopt met behoeden, en weer durft te ontbranden?
Benno Rijpkema
Klankbord voor bestuurders, leiders en directies · Bezielde transformatie in leiderschap en organisatie
Als je merkt dat het oude niet meer werkt en het nieuwe nog geen vorm heeft, dan is dat precies waar ik werk.
Ik ben klankbord voor leiders die vastlopen en bereid zijn stil te staan bij wat gezien wil worden, los te laten wat niet meer klopt en opnieuw richting te kiezen.
Niet door te sturen of te adviseren, maar door aanwezigheid, waarheid en ruimte te bieden.
Meer lezen over mijn manier van werken? Lees verder over Bezield Leiderschap.