“Ik voel me opgejaagd. De wereld lijkt elke dag sneller te tollen. De onrust, de verschuivingen, de constante stroom aan crises… het komt via elk scherm en elk gesprek mijn systeem binnen. Ik heb het gevoel dat ik langzaam kopje onder ga in de chaos.”
(B): “Een boot zinkt niet door het water dat eromheen ligt. Hoe diep, wild of onvoorspelbaar de oceaan ook is.”
“Het voelt anders wel alsof de golven constant over de reling slaan. Ik moet hier toch iets mee? Ik moet anticiperen, reageren, me verhouden tot alles wat er nu gebeurt.”
(B): “De oceaan is de realiteit waarin je vaart. Die moet je kennen om de koers te bepalen. Maar een boot zinkt pas op het moment dat het water naar binnen komt. Het probleem is niet de storm buiten, maar het lek in de romp.”
De oceaan is niet het probleem
“Betekent dit dat ik mijn ogen moet sluiten voor wat er in de wereld gebeurt?”
(B): “Nee. Maar er is een verschil tussen de kaart lezen en de vloedgolf in je ruim laten lopen. Zodra je de paniek van de dag, de angst van de markt of de ruis van de actualiteit tot jouw eigen innerlijke staat maakt, trek je de stop uit de bodem. Dan loop je vol. En een schip dat volloopt met de chaos van buiten, verliest zijn drijfvermogen. Het wordt zwaar, traag en uiteindelijk stuurloos.”
“Het voelt bijna als een plicht om alles binnen te laten. Om overal iets van te vinden, overal bij te zijn.”
(B): “Dat is de grootste misvatting van deze tijd. De wereld heeft geen mensen nodig die meeverdrinken in de onrust. Ze heeft leiders nodig die de integriteit van hun eigen schip bewaken. Persoonlijk leiderschap vraagt om de discipline om rust te bewaren te midden van de storm. Als jij volloopt met de wereld, heb je de wereld niets meer te bieden.”
“Dus de grens is mijn redding?”
(B): “De grens is je fundament. Alleen als het water buiten blijft, kun je systemisch kijken naar wat er werkelijk nodig is. Dan kan het schip doen waarvoor het gemaakt is: varen. Wat laat je vandaag ongevraagd naar binnen sijpelen?”
Reflectie voor deze week
Kijk deze week eens naar je eigen ‘lekken’. Welke informatie, welke emoties van anderen of welke wereldproblematiek laat je onbewust je binnenruimte vervuilen?
Voel het verschil tussen kijken naar de golven vanaf de brug, en het water in je schoenen voelen staan. De wereld is vloeibaar; zorg dat jij solide blijft op jouw plek. Je mentale veerkracht zit niet in het beheersen van de zee, maar in de dichtheid van je romp.
“De oceaan draagt het schip, zolang het schip de oceaan buiten weet te houden.”
Benno Rijpkema
Klankbord voor bestuurders, leiders en directies · Bezielde transformatie in leiderschap en organisatie
Als je merkt dat het oude niet meer werkt en het nieuwe nog geen vorm heeft, dan is dat precies waar ik werk.
Ik ben klankbord voor leiders die vastlopen en bereid zijn stil te staan bij wat gezien wil worden, los te laten wat niet meer klopt en opnieuw richting te kiezen.
Niet door te sturen of te adviseren, maar door aanwezigheid, waarheid en ruimte te bieden.
Meer lezen over mijn manier van werken? Lees verder over Bezield Leiderschap.